Autobiografie van mijn lichaam
Lize Spit
Nederlands | 13-11-2024 |
9789493320888
Paperback / softback
Bekijk inkijkexemplaar
€ 27,50
Retourtermijn binnen 30 dagen
Gratis bezorging vanaf € 35,00
Tekst achterflap
Altijd als mijn ouders uitreiken: iets in mij wat naar binnen klapt, zoals een boksbal op de kermis uit de automaat tevoorschijn komt nadat er een munt wordt ingebracht, klaar om geramd te worden.
Eind 2021 krijgt Lize Spit een mailtje waarin haar moeder laat weten dat ze ongeneeslijk ziek is. Nu haar moeder nog maar kort te leven heeft, onderneemt Lize een laatste toenaderingspoging. Nooit eerder was het vinden van de juiste woorden zo lastig, nooit eerder was het zo noodzakelijk.
Autobiografie van mijn lichaam is een radicaal eerlijk en aangrijpend onderzoek van een dochter die niet alleen de moeizame relatie met haar moeder probeert te begrijpen, maar ook de verstoorde relatie tot haar eigen lichaam.
Lize Spit (1988) schreef eerder de veelgeprezen romans Het smelt en Ik ben er niet. Ook schreef ze het Boekenweekgeschenk van 2023, De eerlijke vinder.
Details
| EAN : | 9789493320888 |
| Uitgever : | Das Mag Uitgeverij B.V. |
| Publicatie datum : | 13-11-2024 |
| Uitvoering : | Paperback / softback |
| Taal/Talen : | Nederlands |
| Hoogte : | 210 mm |
| Breedte : | 135 mm |
| Dikte : | 38 mm |
| Gewicht : | 563 gr |
| Status : | Bestelbaar |
Lize Spit
Het is december 2021 wanneer de moeder van Lize Spit te horen krijgt dat ze slokdarmkanker heeft en niet meer zal genezen. Deze boodschap deelt ze met haar vier kinderen in een mailbericht waarin op de onderwerpregel mededeling staat. In één moeite door vertelt ze ook dat ze zal scheiden van hun vader. Autobiografie van mijn lichaam is Lizes poging om grip te krijgen op de verwarring die haar daarna overspoelt. Haar struggle met seks, de ontevredenheid over haar uiterlijk, de vele lichamelijke kwalen, de moeizame relatie met haar ouders (beiden alcoholisten) en de ontdekking dat haar vader niet haar biologische vader is. Het komt allemaal expliciet voorbij.
Daarbij verwoordt ze op rauwe wijze het onvermogen van zichzelf en haar familie:
“Papa had altijd alle woorden van heel de Van Dale paraat, jij had alleen je angstige zwijgen. Je werd verwond, onbetrouwbaar gemaakt, labiel genoemd, uitgescholden.
En jij verwondde papa door je stiltes, bedroog hem met een van zijn beste vrienden, gunde hem vaak geen blik waardig, maakte hem machteloos………….
En tussen dit alles: wij vieren, ons zo klein mogelijk makend, om niet per ongeluk in een van jullie wonden te tasten.”
In het boek zitten ook dagboekfragmenten uit Lizes jeugd waaruit blijkt hoe ontstellend veel cavia’s, poezen en konijnen er worden geboren in huize Spit en hoe die allemaal al snel het loodje leggen. Ook Lizes extreme hechting aan juffen, tantes en ooms komt naar voren. Zij voelen wat er gaande is in het gezin, maar zijn niet bij machte daadwerkelijk te helpen.
De lezer voelt voortdurend de grotere rampen door het kleine verdriet heen waarbij Spit opmerkelijk veel prijsgeeft van zichzelf. Misschien af en toe te veel.
Maar bovenal is Autobiogafie van mijn lichaam prachtig geschreven en een eerbetoon aan een moeder die geen afscheid kon nemen van het leven.