Al het moois in de wereld
Patrick Bringley
Nederlands | 13-11-2025 | 240 pagina's
9789089683700
Hardback
Bekijk inkijkexemplaar
22,99
Retourtermijn binnen 30 dagen
Gratis bezorging vanaf € 35,00
Tekst achterflap
Een schitterend, inspirerend boek over schoonheid en kunst, over rouw en over tijd, geschreven door een suppoost van het New Yorkse Metropolitan Museum of Art; een boek dat troost biedt dankzij de helende kracht van kunst.
Miljoenen mensen beklimmen elk jaar de grote marmeren trap om het Metropolitan Museum of Art te bezoeken. Maar slechts een selecte groep heeft onbeperkte toegang tot alle hoeken en gaten. Dat zijn de suppoosten, die onopvallend rondlopen in donkerblauwe pakken en een wakend oog houden op de schatkamer van twee miljoen vierkante meter. Na de dood van zijn broer besloot Patrick Bringley, die nog maar net begonnen was aan een leuke maar hectische baan bij het prestigieuze blad The New Yorker, het roer om te gooien. Zijn verdriet zocht een uitweg, hij verlangde naar rust en troost. Dus solliciteerde hij naar de eenvoudigste baan die hij kon bedenken op de mooiste plek die hij kende: het Met.
Tot zijn verrassing wordt dit tijdelijke toevluchtsoord tien jaar lang Bringleys tweede thuis. We volgen hem terwijl hij kwetsbare schatten bewaakt, door de labyrinten onder de zalen dwaalt, negen paar bedrijfsschoenen verslijt en zich verwondert over de prachtige werken die aan zijn zorg zijn toevertrouwd. Naarmate de tijd vordert en de band met zijn collega’s hechter wordt, beseft hij wat een voorrecht het is dat hij zich kan terugtrekken in deze wereld, die hem troost en inspiratie biedt.
In de pers
‘Bringley is geen kunsthistoricus, geen curator, geen expert, maar hij kan kijken en voelen en schrijven (net als jij, lezer). Leer niet van de leraar maar van de leerling, oftewel de leerling is soms de beste leraar.’ NRC
‘Een vlot geschreven boek, fraai geïllustreerd met pentekeningen die voldoende aan de verbeelding overlaten. Je krijgt zin om het museum zelf te bezoeken. Bringley laat bovendien zien dat je voor vragen over persoonlijke universele levenservaringen altijd terechtkunt bij de kunst, ook zonder voorkennis. En dat, als je daarbij de weg even niet weet, je altijd terechtkunt bij een suppoost.’ Trouw
‘Patrick vindt ruimte voor rouw in het museum, maar observeert ondertussen de kunst én de bezoekers. Het is een mooie schets van hoe je troost kunt vinden in kunst én in de mensen om je heen.’ Olaf Tigchelaar, Boekhandel Kramer & Van Doorn, AD MEZZA Boekenpanel
‘Patrick leert om niet meteen alles in het leven te willen uitleggen, maar eerst gewoon te kijken. Door de jaren heen trouwt hij, krijgt kinderen en laat het museum weer los. Alsof hij wakker wordt.’ Margot Osse, Boekhandel De Omslag, AD MEZZA Boekenpanel
‘Patrick wil in het begin onzichtbaar zijn, maar ontdooit langzaam en ziet weer dingen die hem vreugde geven.’ Meriam Wehrens, Boekhandel Van Piere, AD MEZZA Boekenpanel
‘Ook leuk zijn de weetjes over de museumwereld. Dat er bijna zeshonderd supposten werken in het Met, dat ze shifts draaien van twaalf uur, dat het slecht betaald is. En die diversiteit: mensen van alle niveaus en achtergronden. De bezoekers zijn soms hilarisch en vooral herkenbaar. Het is een boek vol menselijkheid.’ Anthoni Fierloos, Het Paard van Troje/De Koperen Tuin, AD MEZZA Boekenpanel
‘Als de broer van Patrick Bringley overlijdt, lukt het Bringley niet meer om de snelheid van zijn leven bij te benen. Hij besluit zijn prestigieuze baan in te ruilen voor werk zonder status, als suppoost in het Metropolitan Museum of Art. Werk zonder status, maar wel: werk met tijd. Tijd om stil te staan. Tijd om te kijken, te voelen, te rouwen. Een schitterend portret van het leven in het museum.’ Libris Venstra
‘Een geweldig verhaal. Wat ik zo leuk vind: door dit boek ga je anders naar kunst kijken. […] En ik moest zo lachen om zijn observaties van mensen. […] Er zit heel veel diepgang in. Dat vind ik zo mooi aan dit boek: er zitten zoveel lagen in. Hij is aan het rouwen om zijn broer, en daardoor wil hij omringd worden door, en dat omschrijft hij heel erg mooi, iets wat groter is. […] Prachtig, echt prachtig.’ Mischa Blok in Blok & Dijkstra Lezen Nog Boeken
‘Een prachtig verhaal over schoonheid. Het is ook een verhaal over verdriet, het evenwicht tussen eenzaamheid en kameraadschap, en het vinden van vreugde in zowel het verhevene als het alledaagse.’ The Washington Post Book World
‘Geweldig. Als je ooit een museum hebt bezocht en bewegingloos voor een kunstwerk hebt gestaan, als je ooit naar een schilderij hebt gekeken en merkte dat je huilde, als je je ooit hebt afgevraagd hoe een beeldhouwer een menselijk lichaam kan vinden in een blok steen, dan is dit boek voor jou.’ Natalie Haynes
Biografie
Patrick Bringley werkte tien jaar als suppoost in de galerijen van het Metropolitan Museum of Art. Voorheen organiseerde hij evenementen voor het tijdschrift The New Yorker. Hij woont met zijn vrouw en kinderen in Sunset Park, Brooklyn. Al het moois in de wereld is zijn eerste boek.
Details
| EAN : | 9789089683700 |
| Uitgever : | Meulenhoff Boekerij B.V. |
| Vertaler : | Annemie de Vries |
| Publicatie datum : | 13-11-2025 |
| Uitvoering : | Hardback |
| Taal/Talen : | Nederlands |
| Hoogte : | 224 mm |
| Breedte : | 150 mm |
| Dikte : | 23 mm |
| Gewicht : | 424 gr |
| Status : | Bestelbaar |
| Aantal pagina's : | 240 |
| Keywords : | het zoutpad;kunst;metropolitan museum;new york;rouw;schoonheid |
Patrick Bringley
Als Patrick Bringley zijn oudere broer Tom verliest aan kanker, besluit hij tijdelijk te vluchten uit zijn redacteursbaan bij The New Yorkeren naar binnen te keren voor een periode van rouw. En omdat zijn moeder hem als kind al regelmatig meenam naar een museum weet hij dat een baan als suppoost in The Metropolitan Museum of Art (the Met) troost en stilte kan brengen: My heart is full, my heart is breaking, and I badly want to stand still awhile
Het leven wordt letterlijk stil staan en stil zijn; niet lopen, niet praten, alleen maar kijken naar kunst where every painting is a window with curtains dramatically drawn aside
Het boek bestaat uit dertien hoofdstukken die allemaal corresponderen met een vleugel of zaal van het museum. De eerste hoofdstukken gaan vooral over de ziekte en het verlies van Tom waarbij de schoonheid van kunst het gemis een andere dimensie geeft. Het portret van een jonge man(Titiaan ca. 1515 ) doet Bringley met tederheid terugdenken aan de foto van Tom in zijn locker dezelfde levendige, intelligente en zachte uitstraling in het gezicht.
Of de Pietavan Rafael die hem doet denken aan zijn moeder aan de rand van het bed in het ziekenhuis: She looked at her sleeping son. Looked at me. Saw the light, and the body, and the horror and the grace. Look at usshe told me. Look. Were a fucking old master painting
Naarmate het boek en de jaren vorderen (uiteindelijk zal Bingley tien jaar als suppoost in The Metwerken) worden de hoofdstukken meer en meer kunstbeschouwingen met wisselend succes. Alsof zijn eigen voorkeur er doorheen schemert, of is het de mijne?
Michelangelos hoofdstuk Days Workvond ik fantastisch. Het is met zoveel kennis, liefde en respect geschreven dat ik er altijd aan terug zal denken en het zal herlezen als ik weer werk van Michelangelo ga zien (helaas had ik de tentoonstelling in Teylers museum net gezien en me gestoord aan de kortzichtige video en liefdeloze beschrijvingen). Naast al zijn zeer persoonlijke beschouwingen van kunst in The Met(neem het boek vooral mee als je naar New York gaat!) is het ook een leuk kijkje achter de schermen van een groots museum met een prachtige collectie.